Sorry mga bekis ngayon lang ulit ako nakapag-post. Medyo busy si Arkibeki these past few days. Malapit na kasi mag-open yung kino-construct naming project, kaya patayan na naman sa trabaho. Minsan nga muntik muntikan na akong abutan ng 12 minight sa office dahil lang sa Elevations at Sections na 'yan. Pero I make sure na di ako aabutan ng 12AM sa work. Hindi dahil takot ako sa multo, kungdi dahil...(sandali Leila Lopes pahiram muna ha?) Let me give you an advice:
"Nag-umpisa na ang araw ko sa trabaho, ayaw ko namang it will end sa work pa rin"...
TINNNGGG!!!
Choz!
Anyway, by the way high way, dahil sa Stress Drilon na rin ako sa work, something happened yesterday...
.... I cried.
Siguro naman lahat ng employees dito makakarelate sa akin. Yung typical na may sama ka ng loob sa boss mo dahil tinatadtad ka ng load o kay dahil napagalitan ka 'coz di mo na-meet yung deadline.
Well the latter one happened to me yesterday. The only difference ay 5 kaming magkakasama sa isang kuwarto when she yelled: " Ang bagal-bagal mo, tapusin mo yan!" sabay bato ng planong pinaghirapan mong gawin for 4 days. OK lang sana kung kagrupo namin yung kasama namin nang binulyawan niya ako, kaso sa kabilang Dept yun.
Kaya pagbalik sa table/workstation ko, di ko na napigilan ang sarili ko. I cry me a river. Siguro tumagal ng 15 minutes yung pag-emote ko na yun.
Hindi ko bina-blog 'to just to trashtalk my boss. O ihinga yung sama ng loob ko...
...gusto ko lang sabihin na ang pag-iyak ay hindi senyales na mahina ka. Pinapatunayan mo lang sa sarili mo na tao ka na may emosyon at nasasaktan din.
After all, di naman ako bato...este CHB wall na plasterd finish no? ;p
9.27.2011
8.31.2011
Back to the Future
August 10, 2011...
Remember Future?
Kung yes? Good! Kung di, pakibalikan na lang mga beki ang mga previous entries ko (Sensya mga bekis ha di pa ako marunong mag-link).
Something happened sa date na I mentioned.
Konting balik tanaw muna mga bekis (flashback mga bekis sa mga sosyal).
Morning yun, di ko lang matandaan kung wat time, Stress Drilon na si Arkibeki kaya medyo magulo ang thoughts. Anyway gokongwei, we decided to meet sa aming paboritong mall.
Future: "Arkibeki san ka na?"
Arkibeki: Malapit na, 'kaw?"
Future: "Dito na, san ka na ba?"
Arkibeki: "Dito sa likod mo..."
Ang mga sumunod na eksena ay parang hinango sa pelikulang "Love of Siam".....
... Choz! I wish he he he
Napagkasunduan naming manuod ng sine, Captain America to be exact.
Halfway through the film, medyo nakaramdam ng lamig si Arkibeki, init ang solusyon kaya hanap naman ako ng source of heat. Aba akalain mong may 5'10" na source of heat ako na katabi ;p
The next thing leads to another, namalayan ko na lang na magkadikit na ang aming mga braso...
Pakiramdaman....
Dinikit ko ang kamay ko sa braso niya...
...walang resistance.
Hinilig ko ang ulo ko sa may balikat niya (subtle lang naman mga beki)...
...wala pa rin.
Dinantay ang kamay sa may hita niya...
....
....
....that moment niya iniwas ang hita niya. Nag crossed legs siya.
I get it naman eh, ayaw niya pa. So the rest of the movie, inenjoy ko na lang manood.
After 2 hours, nasa food court na kami. Ang pinili ko talagang spot ay yung walang masyadong tao. As you can see, Henry Sy, gusto ko nang matapos ang "Guessing Game" namin ni Future. Once and for all I want to hear a straight answer....
Arkibeki: "Bakit mo iniwas yung hita mo kanina?"
Future: "Ha?"
Arkibeki: "Kanina, sa sinehan..."
Future: "Ano kasi..."
Arkibeki: "Bakit, naaasiwa ka ba?"
Future: "Pinayagan ko nga na idantay mo yung ulo mo sa akin di ba?"
Arkibeki: "Eh bakit nga?"
Future: "Eh kasi kuwento ng mga barkada ko, pag yung mga bakla nila pag gusto ng sex, sa hita muna pinapadaan. Para raw kasing may nararamdaman silang kiliti kaya kahit ayaw nila pumapayag na rin sila."
Arkibeki: "Ah ok ok (actually di ko alam na ganun pala ang perception ng mga lalaki doon, alam niyo namang bago lang ako sa ganitong kalakaran... choz!)"
Pagkatapos ng 4 na Sharksfin niya at 4 na Shrimp Wanton ko, nag-usap na kami ng seryoso...
Arkibeki: "O ano may sagot ka na roon sa huling tanong ko sa yo? (see previous entries...)"
Future: ......
Arkibeki: "Didiretsuhin na kita, BAKLA ako, STRAIGHT ka, siyempre babae ang gusto mo. Pero alam mo naman kung gaano kita kamahal (anlalim!) di ba? Ayaw kong magpaka-ipokrito, gusto ko rin niyan (sabay turo sa junior niya), pero ayaw kitang pilitin kung di mo pa kaya. Tsaka niligawan naman kita hindi lang dahil dyan. Wala namang makakaalam eh, di naman nating kailangan ipagsigawan sa mundo na tayo na. Sa public ok na ako sa ganitong set-up: barkada, tutal dun naman tayo nagsimula di ba. Pero in private syempre dun ko na papakita ang affection ko sa 'yo."
Silence....
Matagal, siguro mga 10 seconds....
Future: "Ayaw ko rin namang mawala ka sa akin eh, masaya naman ako pag kasama ka..."
Arkibeki: "So... payag ka nang "maglevel up" yung relasyon natin?"
Future: "Arkibeki, ayaw ko lang ng biglaang hawak hawak, alam mo na medyo bago lang ako sa ganito. Isa pa ayaw kong mawala ang respeto ko sa yo."
Arkibeki: "Alam ko naman yon eh, kaya nga di ako agresibo. Tsaka sasabihan muna kita kung ok lang ba yung "contact" na gagawin ko..."
Future: "Isa pa, wag set-up. Ang pangit pakinggan."
Arkibeki: "O sige friendship na lang, para kahit pag-usapan natin sa public ok lang, tutal alam naman nating dalawa kung ano talaga ibig sabihin nun..."
Future: "Sige sige..."
Di ko lang sure kung 100% na bang payag si Future sa set-up namin, I mean "friendship". Maybe there is a part of him na hesitant pa, siguro may part naman na gusto lang niyang i-try ang pakikipagrelasyon sa isang beki. Siguro curious lang kasi may mga barkada raw siya na may mga karelasyon ding mga bekis. Only time can tell. Basta ang alam ko masaya ako 'pag kasama siya :)
Yeah I promised na walang makakaalam, pero I'm sorry Future ha, ang hirap palang itago lang sa sarili mo ang kasiyahan lalo na pag ang nagdulot nito ay ang taong mahal mo (anlalim ulit!)
Arkibeki: "Pano kung nakawan kita ng kiss?"
Future: "Siguro wag muna ngayon ha, di pa kasi ako ready sa ganyan..."
Arkibeki: "Ok..."
Future: "Wag muna ngayon ha?"
Sabi ko nga only time can tell :)
Remember Future?
Kung yes? Good! Kung di, pakibalikan na lang mga beki ang mga previous entries ko (Sensya mga bekis ha di pa ako marunong mag-link).
Something happened sa date na I mentioned.
Konting balik tanaw muna mga bekis (flashback mga bekis sa mga sosyal).
Morning yun, di ko lang matandaan kung wat time, Stress Drilon na si Arkibeki kaya medyo magulo ang thoughts. Anyway gokongwei, we decided to meet sa aming paboritong mall.
Future: "Arkibeki san ka na?"
Arkibeki: Malapit na, 'kaw?"
Future: "Dito na, san ka na ba?"
Arkibeki: "Dito sa likod mo..."
Ang mga sumunod na eksena ay parang hinango sa pelikulang "Love of Siam".....
... Choz! I wish he he he
Napagkasunduan naming manuod ng sine, Captain America to be exact.
Halfway through the film, medyo nakaramdam ng lamig si Arkibeki, init ang solusyon kaya hanap naman ako ng source of heat. Aba akalain mong may 5'10" na source of heat ako na katabi ;p
The next thing leads to another, namalayan ko na lang na magkadikit na ang aming mga braso...
Pakiramdaman....
Dinikit ko ang kamay ko sa braso niya...
...walang resistance.
Hinilig ko ang ulo ko sa may balikat niya (subtle lang naman mga beki)...
...wala pa rin.
Dinantay ang kamay sa may hita niya...
....
....
....that moment niya iniwas ang hita niya. Nag crossed legs siya.
I get it naman eh, ayaw niya pa. So the rest of the movie, inenjoy ko na lang manood.
After 2 hours, nasa food court na kami. Ang pinili ko talagang spot ay yung walang masyadong tao. As you can see, Henry Sy, gusto ko nang matapos ang "Guessing Game" namin ni Future. Once and for all I want to hear a straight answer....
Arkibeki: "Bakit mo iniwas yung hita mo kanina?"
Future: "Ha?"
Arkibeki: "Kanina, sa sinehan..."
Future: "Ano kasi..."
Arkibeki: "Bakit, naaasiwa ka ba?"
Future: "Pinayagan ko nga na idantay mo yung ulo mo sa akin di ba?"
Arkibeki: "Eh bakit nga?"
Future: "Eh kasi kuwento ng mga barkada ko, pag yung mga bakla nila pag gusto ng sex, sa hita muna pinapadaan. Para raw kasing may nararamdaman silang kiliti kaya kahit ayaw nila pumapayag na rin sila."
Arkibeki: "Ah ok ok (actually di ko alam na ganun pala ang perception ng mga lalaki doon, alam niyo namang bago lang ako sa ganitong kalakaran... choz!)"
Pagkatapos ng 4 na Sharksfin niya at 4 na Shrimp Wanton ko, nag-usap na kami ng seryoso...
Arkibeki: "O ano may sagot ka na roon sa huling tanong ko sa yo? (see previous entries...)"
Future: ......
Arkibeki: "Didiretsuhin na kita, BAKLA ako, STRAIGHT ka, siyempre babae ang gusto mo. Pero alam mo naman kung gaano kita kamahal (anlalim!) di ba? Ayaw kong magpaka-ipokrito, gusto ko rin niyan (sabay turo sa junior niya), pero ayaw kitang pilitin kung di mo pa kaya. Tsaka niligawan naman kita hindi lang dahil dyan. Wala namang makakaalam eh, di naman nating kailangan ipagsigawan sa mundo na tayo na. Sa public ok na ako sa ganitong set-up: barkada, tutal dun naman tayo nagsimula di ba. Pero in private syempre dun ko na papakita ang affection ko sa 'yo."
Silence....
Matagal, siguro mga 10 seconds....
Future: "Ayaw ko rin namang mawala ka sa akin eh, masaya naman ako pag kasama ka..."
Arkibeki: "So... payag ka nang "maglevel up" yung relasyon natin?"
Future: "Arkibeki, ayaw ko lang ng biglaang hawak hawak, alam mo na medyo bago lang ako sa ganito. Isa pa ayaw kong mawala ang respeto ko sa yo."
Arkibeki: "Alam ko naman yon eh, kaya nga di ako agresibo. Tsaka sasabihan muna kita kung ok lang ba yung "contact" na gagawin ko..."
Future: "Isa pa, wag set-up. Ang pangit pakinggan."
Arkibeki: "O sige friendship na lang, para kahit pag-usapan natin sa public ok lang, tutal alam naman nating dalawa kung ano talaga ibig sabihin nun..."
Future: "Sige sige..."
Di ko lang sure kung 100% na bang payag si Future sa set-up namin, I mean "friendship". Maybe there is a part of him na hesitant pa, siguro may part naman na gusto lang niyang i-try ang pakikipagrelasyon sa isang beki. Siguro curious lang kasi may mga barkada raw siya na may mga karelasyon ding mga bekis. Only time can tell. Basta ang alam ko masaya ako 'pag kasama siya :)
Yeah I promised na walang makakaalam, pero I'm sorry Future ha, ang hirap palang itago lang sa sarili mo ang kasiyahan lalo na pag ang nagdulot nito ay ang taong mahal mo (anlalim ulit!)
Arkibeki: "Pano kung nakawan kita ng kiss?"
Future: "Siguro wag muna ngayon ha, di pa kasi ako ready sa ganyan..."
Arkibeki: "Ok..."
Future: "Wag muna ngayon ha?"
Sabi ko nga only time can tell :)
8.11.2011
Say NO to SB 2770
Excerpt from www.architectureboard.ph, dated 08/11
Architects to Rally in the Crafting of the CE Law (via SB 2770)
Attention all registered and licensed architects (RLAs).
Last March 31, 2011, the Civil Engineers (CEs) through the office of Senator Panfilo Lacson, caused the re-filing in the senate (15th Congress) of a 2004 House Bill that was already decidedly defeated by the Architects and Archived in early 2005 by the House of Representatives (13th Congress).
As with the 2003 House version, the resuscitated senate measure still seeks to make the CEs the Prime Professional of the Construction Industry, particularly for the Architectural Planning and Design Buildings for human habitation, for which the Ces are clearly unqualified and disqualified under law i.e. the CEs have no academic nor sub-professional preparation for Architectural practice and the CE Licensure Examination does NOT test the examinees for knowledge or skillsets required for the Architectural Planning and Design of Buildings in stark contrast, the 450-question (2-day) Licensure Examination for Architects (LEA) is one hundred percent (100%) about the Architectural and Engineering (A&E) Planning and Design of Buildings and their settings/environs.
The current senate measure (Senate Bill 2770) subtly seeks to vest CEs with the Exclusive Professional Privilege of preparing, signing and sealing Architectural Documents i.e. Architectural Plans, Sections, Elevations, Specifications, Estimates, Drawings, Details, Documents, Reports, etc. and will allow the CEs to practice the separate state-regulated profession of Architecture in the Philippines (PH). The Legislative measure is apparently the CE solution to their failure to seek permanent remedies from the courts since they started filing cases in early 2005. The bill was filed at the Senate about a week after the unsuccessful March 2011 meeting between the Boards of Architecture and Civil Engineering at the Professional Regulation Commission (PRC).
Let all Architects rally to once again decisively defeat the provisions in the measure that will allow CEs to practice Architecture in the PH. As this concerns your future, please make it your urgent business stand up and be counted! Please get in touch (visit, write, call, text, email, facebook, twitter, etc.) with the Senator you know best, to help correctly craft a measure that shall finally and decisively separate the professions of Architecture and Civil Engineering in the PH after over 60 years of conflict.
In making representations with their favorite Senators, the RLAs may initially use the position paper crafted by the PRBoA and posted at the latest publications sections of this website.
Mabuhay ang mga 28,000 Arkitektong Pilipino!
8.05.2011
The Art of Letting Go
Now here it comes, the hardest part of all.
Unchain my heart that's holding on
How do I start to live my life alone?
Guess I'm just learning,
Learning the art of letting go...
Yup. It is official...
Wala na kami ni Present.
I don't know what went wrong.
He said: "Wala ka ng time sa akin."
I said: "Alam mo namang Monday to Saturday ang work ko."
He said: "Eh di kita tayo after work mo..."
I said: "Bhe Monday to Saturday work ko, 9am to 6 pm ang sked ko. Pero umaalis ako ng office magtu 12am na sa dami ng trabaho..."
He said: "Eh di tuwing Linggo? Kita tayo?"
I said: "Sige, pero di lagi lagi ha. Makakahalata rito sa bahay. Alis ako ng alis tuwing Sunday..."
Third week of July...
He said: "May pag-iisipan lang ako. Itetxt na lang kita kapag tapos na ako mag-isip..."
I said: "Ha? Ano naman ang pag-iisipan mo?"
No reply.
Two days later...
I said: "Bhe, sabihin mo naman sa akin kung may nagawa akong kasalanan. Ang hirap namang humingi ng sorry kung di mo alam kung para saan ung pinagso-sorry mo..."
No reply.
After two days (again)
I said: "Bhe?"
No reply (again)
Sabi ko eto na ba to?
Eto na naman ba 'to? 'Tong pakiramdam na 'to?
Pakiramdam na naramdaman ko kay Past?
True enough. Isang araw lang naman akong di lumabas ng kwarto. Nag-iiyak.
Pati sa work, nakapag-leave ako ng isang araw.
Kaya ayokong buksan ang puso ko eh. Di ko kasi alam kung ano ang gagawin ko pagdating ng araw na 'yon. Araw na kinakatakutan ko...
All I can say is...
Thank you Present.
Thank you for the three wonderful months na magkasama tayo. Ang saya saya ko during our time. Di ko lang alam kung nakita mo yon...
Thank you Jennylyn.
Thank you for the song.
It helped...
kahit konti :(
Unchain my heart that's holding on
How do I start to live my life alone?
Guess I'm just learning,
Learning the art of letting go...
Yup. It is official...
Wala na kami ni Present.
I don't know what went wrong.
He said: "Wala ka ng time sa akin."
I said: "Alam mo namang Monday to Saturday ang work ko."
He said: "Eh di kita tayo after work mo..."
I said: "Bhe Monday to Saturday work ko, 9am to 6 pm ang sked ko. Pero umaalis ako ng office magtu 12am na sa dami ng trabaho..."
He said: "Eh di tuwing Linggo? Kita tayo?"
I said: "Sige, pero di lagi lagi ha. Makakahalata rito sa bahay. Alis ako ng alis tuwing Sunday..."
Third week of July...
He said: "May pag-iisipan lang ako. Itetxt na lang kita kapag tapos na ako mag-isip..."
I said: "Ha? Ano naman ang pag-iisipan mo?"
No reply.
Two days later...
I said: "Bhe, sabihin mo naman sa akin kung may nagawa akong kasalanan. Ang hirap namang humingi ng sorry kung di mo alam kung para saan ung pinagso-sorry mo..."
No reply.
After two days (again)
I said: "Bhe?"
No reply (again)
Sabi ko eto na ba to?
Eto na naman ba 'to? 'Tong pakiramdam na 'to?
Pakiramdam na naramdaman ko kay Past?
True enough. Isang araw lang naman akong di lumabas ng kwarto. Nag-iiyak.
Pati sa work, nakapag-leave ako ng isang araw.
Kaya ayokong buksan ang puso ko eh. Di ko kasi alam kung ano ang gagawin ko pagdating ng araw na 'yon. Araw na kinakatakutan ko...
All I can say is...
Thank you Present.
Thank you for the three wonderful months na magkasama tayo. Ang saya saya ko during our time. Di ko lang alam kung nakita mo yon...
Thank you Jennylyn.
Thank you for the song.
It helped...
kahit konti :(
7.23.2011
Taxi Confessions
Anyong haseyo mga beki! Sensya na ha medyo matagal ang interval ng mga post ko. Galing kasi ako ng Korea... nagkita kami ni Hyun Bin. You know si Owen ng Secret Garden...
Chos!
Marami lang mga projects kaya medyo busy.
Anyway gokongwei. Nangyari lang ito last Tuesday.
Kapag pumapasok kasi ako sa work,Otokos FX ang sinasakyan ko, pero 'pag late na nagta-taxi na ako.
8:30 am, late na ako ng bonggang bongga. Hindi ko naman pwedeng ilagay sa Undertime Slip ang "Fashionably Late" na reason, naka-polo shirt lang kaya ako.
Kaya ang drama ni Arkibeki, para na ng Taxi.
Driver: "Sir,(Mam po kuya) sa'n po sila?"
Arkibeki: "Kuya sa MOA tayo."
Napansin kong medyo makwento si kuya, jolly kumbaga. Ask niya kung saan ako work, comment dito comment doon.
Hanggang may nadaanan kaming isang maganda at seksing bilat.
Aba si kuya biglang nag-dialogue ng ganito:
Driver: "Sarap siguro niyan."
So ako mega flip ng hair pa-kaliwa para tignan si kuya. Mga beki!!!! May fez ang loko!!!!
Gusto ko sanang digahan, tignan ko kung kakagat sa mga parinig ko...
but I'm afraid.
As you can see Henry Sy, inosente pa si Arkibeki sa mga ganitong bagay.
But I need to channel my inner Ms. Chuni. Nabanggit niya naman sa blog niya (www.misschuniverse.blogspot.com) na may mga driver na pumapatol sa mga PLU. Kaya after 10 minutes nagmorph na ako hi hi hi.
Arkibeki: "Masarap nga yan kuya... kaso walang dating sa akin yan eh."
Driver: "Ganon ba sir he he he?"
Arkibeki: "Kuya kinukulang ka ba ng boundary?"
Driver: "Minsan sir."
Arkibeki: "Ano'ng ginagawa nyo pag kinukulang?"
Driver: "Minsan tiis na lang, minsan napupuyat para lang umabot sa boundary..."
Eto na to, wala nang atrasan. Malaki naman ang bicep ko kung saka-sakaling bigwasan ako, masasangga ko naman kahit papano...
"This is the moment,
Damn all the odds.
This day or never,
I'll sit forever with the Gods."
Arkibeki: "Kung gusto mo 'pag kinulang ka kuya text mo ko..."
After that, inalis ko ang tingin ko sa kanya. Tumingin ako sa may windshield, kinakapa ang sitwasyon. Pano kung bigla na lang niya akong tanggihan, or worse may dumapong right elbow strike sa mukha ko?
Nang...
Driver: "Bakit sir? Bakla ka ba?"
Arkibeki: "Hindi kuya, girl ako Bakit kuya hindi ba halata?"
Driver: "Ang galing nyo sir, di ko kayo nahalata nung una!"
Arkibeki: "So kuya bibigay mo na ba number mo?"
Driver: "Bakit sir? Ano ba magiging kapalit para lang may pangpalit ako dun sa kulang ko sa boundary?"
Arkibeki: "Hindi kuya magkukwentuhan lang tayo at magtetxt ng wan2sawa Syempre tetxt kita at alam mo na...kung kelan ka pwede o kung kelan ka kinulang txt txt tayo para alam mo na may mangyaring "give it to me".
The next scenario, we are exchanging cell numbers. And his name pala is John Paul mga beki.
Driver: "Pero sir sorry kung di ko kayo mareplyan ha? To tell you the truth di talaga ako pumapatol eh. Maraming nagpaparamdam pero hanggang doon lang yun sir. Di ko ini-entertain."
Arkibeki: "Ganun?"
Driver: "Kasi sir may asawa't anak na ako. 'Pag mainit pakiramdam ko, andyan naman si misis he he."
This time medyo sad na ang fez ni Arkibeki. Di na ako nakatingin sa kanya. Nakatingin na ako sa kawalan.
Driver: "Pero sir one time may sakay akong bakla, ang sabi hahawakan lang daw si manoy..."
Bigla tuloy akong nakarinig ng doorbell.
DINGDONG! DINGDONG! DINGDONG!
Arkibeki: "So?"
Driver: "Sabi niya bibigyan niya ako ng P200 pahawak ko lang daw."
Arkibeki: "Syempre tinanggihan mo?"
Driver: "Pinahawak ko sir, hawak lang naman eh."
Mabilis pa kay Lydia de Vega na hinagilap ko ang aking wallet. Nagbabakasakali.
Bukas ng zipper, bulatlat ng secret pocket...
Hanap dito, hanap doon...
Fastforward sa office:
Officemate: "Arkibeki ba't ang saya saya mo? Late ka na nga ng 1 1/2 hours ah?"
Arkibeki: "Wala lang, ngayon ko lang naintindihan ang saying na "The Filipino is worth dying for..."
:)
Chos!
Marami lang mga projects kaya medyo busy.
Anyway gokongwei. Nangyari lang ito last Tuesday.
Kapag pumapasok kasi ako sa work,
8:30 am, late na ako ng bonggang bongga. Hindi ko naman pwedeng ilagay sa Undertime Slip ang "Fashionably Late" na reason, naka-polo shirt lang kaya ako.
Kaya ang drama ni Arkibeki, para na ng Taxi.
Driver: "Sir,
Arkibeki: "Kuya sa MOA tayo."
Napansin kong medyo makwento si kuya, jolly kumbaga. Ask niya kung saan ako work, comment dito comment doon.
Hanggang may nadaanan kaming isang maganda at seksing bilat.
Aba si kuya biglang nag-dialogue ng ganito:
Driver: "Sarap siguro niyan."
So ako mega flip ng hair pa-kaliwa para tignan si kuya. Mga beki!!!! May fez ang loko!!!!
Gusto ko sanang digahan, tignan ko kung kakagat sa mga parinig ko...
but I'm afraid.
As you can see Henry Sy, inosente pa si Arkibeki sa mga ganitong bagay.
But I need to channel my inner Ms. Chuni. Nabanggit niya naman sa blog niya (www.misschuniverse.blogspot.com) na may mga driver na pumapatol sa mga PLU. Kaya after 10 minutes nagmorph na ako hi hi hi.
Arkibeki: "Masarap nga yan kuya... kaso walang dating sa akin yan eh."
Driver: "Ganon ba sir he he he?"
Arkibeki: "Kuya kinukulang ka ba ng boundary?"
Driver: "Minsan sir."
Arkibeki: "Ano'ng ginagawa nyo pag kinukulang?"
Driver: "Minsan tiis na lang, minsan napupuyat para lang umabot sa boundary..."
Eto na to, wala nang atrasan. Malaki naman ang bicep ko kung saka-sakaling bigwasan ako, masasangga ko naman kahit papano...
"This is the moment,
Damn all the odds.
This day or never,
I'll sit forever with the Gods."
Arkibeki: "Kung gusto mo 'pag kinulang ka kuya text mo ko..."
After that, inalis ko ang tingin ko sa kanya. Tumingin ako sa may windshield, kinakapa ang sitwasyon. Pano kung bigla na lang niya akong tanggihan, or worse may dumapong right elbow strike sa mukha ko?
Nang...
Driver: "Bakit sir? Bakla ka ba?"
Arkibeki: "
Driver: "Ang galing nyo sir, di ko kayo nahalata nung una!"
Arkibeki: "So kuya bibigay mo na ba number mo?"
Driver: "Bakit sir? Ano ba magiging kapalit para lang may pangpalit ako dun sa kulang ko sa boundary?"
Arkibeki: "
The next scenario, we are exchanging cell numbers. And his name pala is John Paul mga beki.
Driver: "Pero sir sorry kung di ko kayo mareplyan ha? To tell you the truth di talaga ako pumapatol eh. Maraming nagpaparamdam pero hanggang doon lang yun sir. Di ko ini-entertain."
Arkibeki: "Ganun?"
Driver: "Kasi sir may asawa't anak na ako. 'Pag mainit pakiramdam ko, andyan naman si misis he he."
This time medyo sad na ang fez ni Arkibeki. Di na ako nakatingin sa kanya. Nakatingin na ako sa kawalan.
Driver: "Pero sir one time may sakay akong bakla, ang sabi hahawakan lang daw si manoy..."
Bigla tuloy akong nakarinig ng doorbell.
DINGDONG! DINGDONG! DINGDONG!
Arkibeki: "So?"
Driver: "Sabi niya bibigyan niya ako ng P200 pahawak ko lang daw."
Arkibeki: "Syempre tinanggihan mo?"
Driver: "Pinahawak ko sir, hawak lang naman eh."
Mabilis pa kay Lydia de Vega na hinagilap ko ang aking wallet. Nagbabakasakali.
Bukas ng zipper, bulatlat ng secret pocket...
Hanap dito, hanap doon...
Fastforward sa office:
Officemate: "Arkibeki ba't ang saya saya mo? Late ka na nga ng 1 1/2 hours ah?"
Arkibeki: "Wala lang, ngayon ko lang naintindihan ang saying na "The Filipino is worth dying for..."
:)
7.10.2011
Site Visit: Balibago, Pampanga
Arkibeki goes to...
Saver's Mall....
Balibago....
PAMPANGA!
Ngunit, subalit, datapwat...
strictly work ang pinunta ko dito.
May project kasi si Arkibeki dito. And to top it all, kasama pa ang bossing.
'Di tuloy ako maka-sight ng mga otoko....
Well, yun ang akala nila.
Habang naglilibot kami, habang tumitingin tingin ako ng mga drywall, sprinkle at kung anu-ano pa, nag-o-otoko hunting naman ang astral projection ko he he he.
Tumingin ako sa labas...
... ayun, target sighted!
Kaso mga Kuyas and Manongs na ang mga 'to.
Maganit na...
Nagtanong ako sa sarili ko:
"Saan?"
"Saan ako nagkamali?"
"Where?"
"Where do broken hearts go?"
'Di na ako nakatiis, tinanong ko na ang isa sa mga sugpong worker (yes, kung katawan ang pag-uusapan, meron sa kung meron. Pero ang gusto ni Arkibeki, yung may fez naman at katawan. Para masabi ko rin ang sinabi ni Coco: "Yummy! Parang caramel!" choz!
Arkibeki: "Kuya, ba't ang konti ng workers? Sa'n po yung iba?"
Worker: "Ay sir, (sir daw o!), gencon palang po yan, wala pa po yung MEFPS..."
Ahh, that explains it.
Karamihan kasi sa mga bata at may fez and body na mga worker ay sa mga Electrical at Mechanical contractor nagwowork...
So ayun, natapos ang site visit nang walang natatarget acquired, sighted lang.
Pero antayin niyo ang pagbabalik ni Arkibeki...
Humanda kayong mga MEFPS workers he he he.
For a meantime, enjoy muna ako sa Piyaya. Kain mga bekis! :)
Saver's Mall....
Balibago....
PAMPANGA!
Ngunit, subalit, datapwat...
strictly work ang pinunta ko dito.
May project kasi si Arkibeki dito. And to top it all, kasama pa ang bossing.
'Di tuloy ako maka-sight ng mga otoko....
Well, yun ang akala nila.
Habang naglilibot kami, habang tumitingin tingin ako ng mga drywall, sprinkle at kung anu-ano pa, nag-o-otoko hunting naman ang astral projection ko he he he.
Tumingin ako sa labas...
...aba missing in action ang mga otoko.
Pasok ako sa loob...
..aba wala pa rin. Teka, akyat nga ako...
Kaso mga Kuyas and Manongs na ang mga 'to.
Maganit na...
Nagtanong ako sa sarili ko:
"Saan?"
"Saan ako nagkamali?"
"Where?"
"Where do broken hearts go?"
'Di na ako nakatiis, tinanong ko na ang isa sa mga sugpong worker (yes, kung katawan ang pag-uusapan, meron sa kung meron. Pero ang gusto ni Arkibeki, yung may fez naman at katawan. Para masabi ko rin ang sinabi ni Coco: "Yummy! Parang caramel!" choz!
Arkibeki: "Kuya, ba't ang konti ng workers? Sa'n po yung iba?"
Worker: "Ay sir, (sir daw o!), gencon palang po yan, wala pa po yung MEFPS..."
Ahh, that explains it.
Karamihan kasi sa mga bata at may fez and body na mga worker ay sa mga Electrical at Mechanical contractor nagwowork...
So ayun, natapos ang site visit nang walang natatarget acquired, sighted lang.
Pero antayin niyo ang pagbabalik ni Arkibeki...
Humanda kayong mga MEFPS workers he he he.
For a meantime, enjoy muna ako sa Piyaya. Kain mga bekis! :)
6.21.2011
These lips are made for....
Carmina: Anong tawag dito? (sabay turo sa bibig)
Smokey: Labi.
Carmina: Tama! Eh dito? (sabay turo sa itaas na parte)
Smokey: Labi rin di ba?
Carmina: Mali, ano nga 'to?
Smokey: Sirit...
Carmina: Eh di Balcony ha ha ha
Sensya na mga beki ha, wala akong maisip na maayos na intro for this post he he he. This joke was from the defunct show Tropang Trumpo.
Di ko alam kung bakit may mga taong hindi nakukuntento sa binigay sa kanila ng Diyos.
Gusto kong pumuti kasi maitim ako....
Gusto kong magpatangos ng ilong dahil pango ako...
Naalala ko tuloy yung dati kong officemate:
Officemate: Arkibeki, di ka ba naaasiwa dyan?
Arkibeki: Saan?
Officemate: Dyaan o (sabay turo sa labi ko)
Arkibeki: Ah, di naman. Masaya na akong may ganito akong labi he he he at least di ko na kailangan magpa-enhance. Pero kidding aside, masaya ako sa binigay ng Diyos sa akin eh.
Pagkatapos marinig ng Officemate ko yun, nagkatitigan kami, parang alam mo yon, may pag-uusap na naganap ng di kami nagsasalita. nang bigla kaming....
"I'm beautiful in my way, coz God makes no mistakes. I'm on the right track baby, I was born this way..."
Yup, bigla kaming nag sing and dance....
I wish mga beki, sana may ganon akong lakas ng loob, choz!
Which reminds me of a certain Kapamilya actor na matagal nang pinagdududahan na PLU siya. I won't give any clues (trust me you don't need any clues for this one, giveaway na giveaway na 'to)
Nang magkaroon siya ng launching movie, ang itsura niya pa noon ay wala pang bahid (pun intended!) ng retoke sa mukha. Pero kung titignan mo siya ngayon, aakalain mong magkaibang tao ang tinutukoy ko. Pano ba naman bukod sa nagpa-noselift siya (which I might say na ang ganda ng pagkakagawa), nagpatahi pa siya ng labi.
Yup mga beki, nagpatahi siya ng labi dahil di niya gustong makapal ang labi niya. Akalain mo yon?
Well just to say, walang masama kung makapal ang labi mo. I'm proud to say na hindi dapat ikahiya ang pagkakaroon ng makapal na labi. I'm proud to say na I have pouty lips.
Here is the proof:
Smokey: Labi.
Carmina: Tama! Eh dito? (sabay turo sa itaas na parte)
Smokey: Labi rin di ba?
Carmina: Mali, ano nga 'to?
Smokey: Sirit...
Carmina: Eh di Balcony ha ha ha
Sensya na mga beki ha, wala akong maisip na maayos na intro for this post he he he. This joke was from the defunct show Tropang Trumpo.
Di ko alam kung bakit may mga taong hindi nakukuntento sa binigay sa kanila ng Diyos.
Gusto kong pumuti kasi maitim ako....
Gusto kong magpatangos ng ilong dahil pango ako...
Naalala ko tuloy yung dati kong officemate:
Officemate: Arkibeki, di ka ba naaasiwa dyan?
Arkibeki: Saan?
Officemate: Dyaan o (sabay turo sa labi ko)
Arkibeki: Ah, di naman. Masaya na akong may ganito akong labi he he he at least di ko na kailangan magpa-enhance. Pero kidding aside, masaya ako sa binigay ng Diyos sa akin eh.
Pagkatapos marinig ng Officemate ko yun, nagkatitigan kami, parang alam mo yon, may pag-uusap na naganap ng di kami nagsasalita. nang bigla kaming....
"I'm beautiful in my way, coz God makes no mistakes. I'm on the right track baby, I was born this way..."
Yup, bigla kaming nag sing and dance....
I wish mga beki, sana may ganon akong lakas ng loob, choz!
Which reminds me of a certain Kapamilya actor na matagal nang pinagdududahan na PLU siya. I won't give any clues (trust me you don't need any clues for this one, giveaway na giveaway na 'to)
Nang magkaroon siya ng launching movie, ang itsura niya pa noon ay wala pang bahid (pun intended!) ng retoke sa mukha. Pero kung titignan mo siya ngayon, aakalain mong magkaibang tao ang tinutukoy ko. Pano ba naman bukod sa nagpa-noselift siya (which I might say na ang ganda ng pagkakagawa), nagpatahi pa siya ng labi.
Yup mga beki, nagpatahi siya ng labi dahil di niya gustong makapal ang labi niya. Akalain mo yon?
Well just to say, walang masama kung makapal ang labi mo. I'm proud to say na hindi dapat ikahiya ang pagkakaroon ng makapal na labi. I'm proud to say na I have pouty lips.
Here is the proof:
Echos lang mga beki, kamukha ko naman 'to no.......
...sa labi nga lang :)
Subscribe to:
Posts (Atom)